Tijdens het productieproces van floatglas kunnen in het glas kristallen ontstaan van Nikkel en zwavel (Sulfide). Dit noemt men ook wel NikkelSulfide insluitingen.

Deze insluitingen zijn ca. 0,2 mm groot en daarom vaak met het blote oog niet zichtbaar. Bij belasting door temperatuur kunnen deze insluitingen, als deze in de trekspanningszone van het glas zijn gesitueerd, van vorm veranderen. Dit kan al bij geringe thermische spanningen gebeuren. Door deze vormverandering springt de ruit spontaan stuk.

Een spontane NikkelSulfide breuk kan vrij direct na de productie van thermisch gehard plaatsvinden, maar ook pas na 10 jaar. Spontane glasbreuk door NikkelSulfide insluiting kan alleen maar plaatsvinden bij thermisch gehard glas.